Miał być największym na ówczesne czasy kompleksem hutniczym na Ziemiach Polskich, z zapleczem socjalnym dla jego pracowników. Planów nie udało się zrealizować.

Początki hutnictwa w tym rejonie sięgały XVII wieku. Tu bowiem pracowały kuźnice i wielki piec, a wśród wyrobów dominowała produkcja na potrzeby wojska (działa i kule artyleryjskie). Wielki piec wybudowany w latach 1610-1623 był pierwszym tego typu obiektem na Ziemiach Polskich. Cztery fryszerki i siedem kuźnic działających w pobliżu czyniły z Bobrzy największy wówczas kompleks hutniczy. Surowiec, jakim była wydobywana w okolicy ruda żelaza sprawiał, że obiekt był niemal samowystarczalny. Jedyny problem stanowił brak dostatecznej ilości paliwa, bo opalane węglem drzewnym piece były nieco przestarzałe i mało wydajne technologicznie. Ale z uwagi na brak dróg, transport węgla z Zagłębia Dąbrowskiego był niemożliwy.
Mimo to ówczesny minister skarbu Królestwa Polskiego Ksawery Drucki - Lubecki nie rezygnował z planów rozbudowy kompleksu. 
W 1824 roku w Bobrzy zlokalizowano nowy zakład hutniczy z pięcioma wielkimi piecami. Obok powstać miało wzorcowe osiedle dla pracowników huty i ich rodzin oraz węglarnia. Jednak całkowitej realizacji projektu przeszkodził wybuch i klęska powstania listopadowego.
W wybudowanych halach przez lata prowadzona była produkcja galanterii z żelaza, w tym przede wszystkim gwoździ..
Dziś z opisywanego kompleksu najbardziej imponująco prezentuje się mur oporowy o długości około 500. i wysokości ok. 15 metrów. Miał on stanowić zabezpieczenie przed osuwaniem się skarpy, na której lokalizowane były części zakładu. Dodatkowo w jego koronie zaplanowano urządzenia, z których zasypywany byłby wsad do pieców. 
Powyżej muru zobaczyć można mury hali fabrycznej i węgielni oraz domy osiedla dla pracowników zakładu. Poniżej muru jest dobrze zachowany staw, w którym gromadzono wodę do celów przemysłowych.
W pobliżu miejscowości natkniemy się na dużą ilość hałd i otworów szybowych po istniejących kopalniach żelaza.
Jak dojechać?
Bobrza to miejscowość leżącą przy drodze 74 prowadzącej z Kielc do Łodzi (z centrum Kielc to ok. 20 km).

Zbigniew Piotr Kotarba